Riku Taira look.2

บทสัมภาษณ์ Taira Riku ซัง ครั้งที่ 2!สืบหา “สิ่งที่ซ่อนอยู่ในความเป็นผู้ใหญ่” ของ Taira ซัง ผู้ซึ่งเพิ่งอายุครบ 20 ปี!

อยู่บนเวทีเป็น Taira ซัง ผู้ที่โชว์ลีลาอันเร่าร้อนน่าประทับใจ แต่ปกติแล้วส่วนมากเค้าจะใช้ชีวิตผ่านไปแบบเรื่อยๆ ซึ่งในครั้งนี้เราจะทำการเข้าไปใกล้มุมที่เป็นเนื้อแท้และความลับเรื่องส่วนตัวของ Taira ซัง!อีกทั้งยังได้พูดคุยถึงเรื่องราวน่าสนใจอย่างเข้มข้นอีกมากมาย ไม่ว่าจะเป็นเรื่องความเปลี่ยนแปลงด้านจิตใจเมื่ออายุครบ 20 ปี หรือความปรารถนาในเรื่องแต่งงานที่ไม่คาดคิดมาก่อน!

p2

   แฟชั่นในวันปกติเป็นสไตล์แบบไหน ?

เป็นแบบเรียบง่ายจริงๆ แบบเสื้อยืดกับกางเกงยีนส์ จะพยายามใส่เสื้อผ้าที่ไม่ได้ประดับอะไรมาก เพื่อไม่ให้เป็นลุคที่ดูระยิบระยับ ส่วนรองเท้าจะใส่รองเท้าหนังหรือพวกรองเท้าบูทบ่อย แต่การถ่ายงานในครั้งนี้ได้ใส่รองเท้าผ้าใบที่ดูดีสุดๆ เลยทำให้คิดว่า “รองเท้าผ้าใบก็ดีนะ

   มีสิ่งที่ยึดติดกับรองเท้ามั้ย ?

มีคำกล่าวที่ว่า “ดูดีตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า” ใช่มั้ย ดังนั้นจึงจะใส่รองเท้าหนัง แต่การถ่ายงานในครั้งนี้ทำให้ได้พบกับสุดยอดรองเท้าผ้าใบที่ดูดีสุดๆ ทำให้รู้สึกว่าน่าจะเป็นสิ่งที่ช่วยเน้นแฟชั่นได้อย่างดี เช่น แม้จะแต่งตัวด้วยสีดำล้วนทั้งตัว แต่พอจับคู่กับรองเท้าผ้าใบดีไซน์น่ารัก ก็ทำให้ได้ลุคที่ดูสบายขึ้น ดีใช่มั้ย

p3

   การถ่ายงานในครั้งนี้ทำให้เปลี่ยนไปนะ ว่าแต่ นอกเหนือจากการตีกลองแล้วจะรู้สึกสนุกเมื่อได้ทำสิ่งใด ?

ช่วงนี้ติดเกมส์ ตอนเด็กๆไม่ค่อยได้เล่นเท่าไหร่ แต่พอมาเป็นช่วงนี้ก็เริ่มหมกมุ่นเล็กน้อย

   จัดว่าเป็นพวก Indoor นะ

ใช่ครับ น่าจะไม่ใช่ประเภทที่ค่อนข้างออกไปด้านนอก ถ้าไปก็แค่ไปยิม เพราะวิธีคลายเครียดก็คือการปั่นจักรยานไฟฟ้าในยิม ปั่นจนไม่ได้คิดอะไรในใจ

p4

   คิดว่าปกติแล้วตัวเองมีนิสัยแบบไหน ?

ปกติแล้วจะเป็นคนเฉื่อยๆ แล้วก็มักจะขี้ลืม เป็นเรื่องที่ช่วยไม่ได้นะ กับครอบครัวก็มีการพูดคุยติดต่อกันอยู่ค่อนข้างบ่อยทีเดียว

   คิดว่าถ้าเอากลองไปไว้ด้านหน้า บุคลิกภาพก็อาจจะเปลี่ยนไป

ก็ใช่นะ เพราะว่าปกติก็จะดูเรื่อยๆเหม่อๆแบบนี้ เวลาที่ต้องจริงจังก็ต้องจริงจัง แต่ในความเป็นจริง เวลาที่กำลังตีกลอง ก็ไม่ค่อยได้คำนึงคิดถึงเรื่องนั้นเท่าไหร่นะ

p5

   สมมุติว่าไม่ได้ค้นพบกับการตีกลอง คิดว่าตอนนี้ตัวเองจะทำอะไรอยู่ ?

ตอนนี้จะทำ・・・รู้สึกกลัวจนจินตนาการไม่ได้ คิดว่าคงจะไม่มีอะไรเลย เป็นชีวิตที่มืดมน

   ปีนี้อายุครบ 20 ปี แต่หากให้ลองมองย้อนกลับไปในช่วงอายุ10 ปี คิดว่าเป็นอย่างไร ?

ถ้าให้พูดตามความจริงก็คือ เมื่อปีที่แล้วมีช่วงเวลาที่รู้สึกท้อแท้จนถึงขั้นคิดว่าจะเลิกตีกลอง การเล่นดนตรีก็ไม่ราบรื่น ในตอนนั้น ก็ได้ฟังความเห็นและคำแนะนำจากหลายๆท่าน ประมาณว่า “กรณีแบบนี้ควรทำแบบนี้นะ” เป็นเสี้ยววินาทีก่อนที่จะรู้สึกระเบิด แต่ก็มีอยู่ตอนหนึ่งที่จู่ๆก็สามารถก้าวข้ามผ่านกำแพงนั้นได้อย่างกระทันหัน

   มีแรงจูงใจอะไรหรอ ?

นั่นสินะ・・・แต่ตอนม. 4 เคยล้มลงขณะที่กำลังแสดงสดอยู่ หลังจากนั้นก็ป่วยเหมือนเป็นโรคเบื่ออาหาร ทุกวันรู้สึกท้อแท้เหนื่อยใจ แต่ก็มีเพียงแค่ดนตรีเท่านั้นที่เล่นได้อย่างต่อเนื่อง ตอนนั้นก็เป็นเพราะดนตรีที่ช่วยให้ความรู้สึกกลับมาเป็นเหมือนเดิมอีกครั้ง ครั้งนี้ก็เช่นกัน เพราะว่าเล่นดนตรีมาอย่างต่อเนื่อง จึงรู้สึกว่าทำให้มีแรงใจที่จะทำต่อ

p6

   เป็นอย่างนี้นี่เอง พออายุครบ 20 ปี มีความเปลี่ยนแปลงด้านจิตใจบ้างไหม ?

อาจจะเกี่ยวกับว่าเล่นดนตรีมาตั้งแต่ยังเด็กด้วย จึงเคยถูกผู้ใหญ่พูดว่า “เพราะว่ายังเด็กจึงคงไม่รู้” เนื่องจากอยู่ในกลุ่มเพื่อนที่เป็นผู้ใหญ่ จึงคิดว่าต่อจากนี้จะมีผลงานต่อไปได้อย่างมั่นใจรึเปล่านะ

   ต่อจากนี้อยากจะใช้ชีวิตวัย 20 ปีแบบไหน ?

เนื่องจากต่อจากนี้ตัวเองจะมีอายุมากขึ้นเรื่อยๆ ถ้าสามารถเป็นคนที่เป็นแบบอย่างให้กับคนที่อายุน้อยกว่าได้ก็ดีนะในเรื่องส่วนตัว ถ้าสามารถแต่งงานได้ภายในอายุประมาณ 25 ปีได้ก็อยากจะทำนะ อยากแต่งงานมาตั้งแต่เมื่อก่อนแล้ว ใฝ่ฝันอยากมีครอบครัวที่คึกคักแบบว่าภายในบ้านเต็มไปด้วยเสียงเจี๊ยวจ๋าวของลูกๆ แต่ก็เป็นเรื่องที่ยังไม่สามารถพูดอะไรได้ พาร์ทเนอร์แบบนั้นก็ยังไม่มี